تعداد بازدید : 268
صفحه از 123
آنچه براى شيعه در برخورد با مردم زيبنده است

(انظر) المحبّة (حبّ النبيّ صلى الله عليه و آله و أهل بيته عليهم السلام ) : باب ۶۸۹ . معرفة اللّه : باب ۲۵۶۵.

۲۱۲۷

نَهيُ الشِّيعَةِ عَنِ الغُلُوِّ

۱۰۱۲۷.الكافي عن عَمرو بنِ خالدٍ عَن الإمامِ الباقرِ علييا مَعشرَ الشِّيعَةِ ـ شِيعَةَ آلِ محمّدٍ ـ كُونُوا النُّمْرُقَةَ الوُسطى ، يَرجِع إليكُمُ الغالي ، و يَلحَق بِكُمُ التّالي ، فقالَ لَهُ رجُلٌ مِن الأنصارِ يقالُ لَهُ سعدٌ : جُعِلتُ فِداكَ ، مَا الغالِي ؟ قالَ : قومٌ يَقولُونَ فينا ما لا نَقُولُهُ في أنفُسِنا ، فليسَ اُولئكَ مِنّا و لَسنا مِنهُم . قالَ : فَمَا التّالِي ، قالَ : المُرتادُ يُرِيدُ الخَيرَ ، يُبَلِّغُهُ الخَيرُ يُوجَرُ علَيهِ . ۱

۲۱۲۸

ما يَنبَغي لِلشِّيعةِ في مُواجَهَةِ النَّاسِ

۱۰۱۲۸.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :يا مَعشَرَ الشِّيعَةِ ، إنّكُم قد نُسِبتُم إلَينا ، كُونُوا لَنا زَينا ، و لا تَكُونُوا عَلَينا شَينا . ۲

۱۰۱۲۹.عنه عليه السلام :رَحِمَ اللّه ُ عَبدا حَبَّبَنا إلَى الناسِ و لَم يُبَغِّضْنا إلَيهِم ، أما وَ اللّه ِ لو يَروُونَ مَحاسِنَ كلامِنا لَكانوا بِهِ أعَزَّ ، و مَا استَطاعَ أحَدٌ أن يَتَعَلَّقَ علَيهِم بشيءٍ ، و لكنَّ أحَدَهُم يَسمَعُ الكَلِمَةَ فَيَحُطُّ إلَيها عَشْرا . ۳

۲۱۲۷

بازداشتن شيعيان از غُلوّ

۱۰۱۲۷.الكافى ( ـ به نقل از عمرو بن خالد ـ ) : امام باقر عليه السلام فرمود : اى جماعت شيعه ـ شيعه آل محمّد ـ ! تكيه گاه ميانه باشيد تا تند رونده به سوى شما بازگردد و عقب مانده به شما رسد . مردى از انصار به نام سعد عرض كرد : فدايت شوم ، تند رونده كيست؟ حضرت فرمود : گروهى كه درباره ما اعتقادى دارند كه ما خود آن اعتقاد را درباره خودمان نداريم . اينها از ما نيستند و ما از آنها نيستيم . عرض كرد : عقب مانده كيست؟ فرمود : كسى كه خواهان و جوياى خير (دين حق) است و [خداوند او را] به خير (دين حق) مى رساند و اجر آن را مى يابد .

۲۱۲۸

آنچه براى شيعه در برخورد با مردم زيبنده است

۱۰۱۲۸.امام صادق عليه السلام :اى گروه شيعيان! شما منسوب به ما هستيد . پس مايه زينت ما باشيد ، و مايه زشتى (بد نامى) ما نباشيد .

۱۰۱۲۹.امام صادق عليه السلام :رحمت خدا بر آن بنده اى باد كه ما را محبوب مردم گرداند و منفور آنان نكند . هان! به خدا سوگند ، اگر سخنان زيباى ما را روايت مى كردند ارجمندتر بودند و هيچ كس نمى توانست به آنان وصله اى بچسباند ؛ اما يكى از آنان جمله اى [از ما] را مى شنود و ده جمله ديگر [از پيش خود] به آن اضافه مى كند .

1.الكافي : ۲/۷۵/۶ .

2.مشكاة الأنوار : ۱۳۴/۳۰۵ .

3.الكافي : ۸/۲۲۹/۲۹۳ .

موسسه علمی فرهنگی دارالحدیث شهر حدیث دانشکده علوم حدیث قم پایگاه جامع کنگره های مؤسسه دارالحدیث دانشکده علوم حدیث تهران دانشکده مجازی علوم حدیث پایگاه اطلاع رسانی کتابخانه های ایران انتشارات دارالحدیث