2330
الضِّحكُ وَ التَّبسُّمُ
الكتاب :
فَتَبَسَّمَ ضاحِكا مِنْ قَوْلِها وَ قالَ رَبِّ أوْزِعْنِي أنْ أشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أنعَمْتَ عَلَيَّ و عَلَى وَ الِدَيَّ و أَنْ أعْمَلَ صالِحا تَرْضاهُ وَ أدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ». 1
الحديث :
11129.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : كانَ ضِحكُ النبيِّ صلى الله عليه و آله التبسُّمَ ، فاجتازَ ذاتَ يومٍ بِفِئَةٍ مِن الأنصارِ و إذا هُم يَتَحَدَّثُونَ و يَضحَكُونَ بِمِل ءِ أفواهِهِم، فقالَ : يا هؤلاءِ، من غَرَّهُ مِنكُم أمَلُهُ و قَصَرَ بهِ في الخَيرِ عَمَلُهُ، فَلْيَطَّلِعْ في القُبورِ و لْيَعتَبِرْ بِالنُّشُورِ، و اذكُرُوا المَوتَ فإنّهُ هادِمُ اللذّاتِ . 2
11130.عنه عليه السلام ـ في صفةِ المؤمنِ ـ: إن ضَحِكَ فلا يَعلُو صَوتُهُ سَمعَهُ . 3
11131.عنه عليه السلام : خَيرُ الضِّحكِ التَّبَسُّمُ . 4
11132.الإمامُ الحسنُ عليه السلام : عن خالِه هند : كان صلى الله عليه و آله إذا فَرِحَ غَضَّ طَرفَهُ، جُلُّ ضِحكِهِ التبسُّمُ، يَفتَرُّ عن مِثلِ حَبَّةِ الغَمامِ . 5
2330
خنده و لبخند
قرآن :
«پس [سليمان] از گفته او (مورچه) لبخندى زد و گفت : پروردگارا! در دلم افكن تا نعمتى را كه به من و پدر و مادرم داده اى سپاس بگزارم و به كار شايسته اى كه آن را مى پسندى ، بپردازم و مرا به رحمت خويش جزو بندگان شايسته ات درآور» .
حديث :
11129.امام على عليه السلام : خنده پيامبر صلى الله عليه و آله لبخند بود . روزى بر گروهى از انصار گذشت كه با هم صحبت مى كردند و قاه قاه مى خنديدند ، حضرت فرمود : اى جماعت! هر يك از شما كه آرزو فريبش داده و در كار خير كوتاهى كرده است ، بايد سرى به گورستان زند و از برانگيخته شدن مردگان عبرت گيرد. و به ياد مرگ باشيد ، كه ياد مرگ لذّتها را در هم مى شكند .
11130.امام على عليه السلام ـ در وصف مؤمن ـفرمود : چون بخندد، صداى خنده اش از گوشش فراتر نمى رود .
11131.امام على عليه السلام : بهترين خنده ، لبخند است .
11132.امام حسن عليه السلام ـ به نقل از دايى خود هند ـ6 : پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه شاد مى شد ، چشمش را پايين مى انداخت ، خنده اش بيشتر تبسّم بود ، به طورى كه دندانهايش مانند دانه تگرگ نمايان مى شد .