742

لِكُلِّ شَيءٍ حَدٌّ

الكتاب :

(وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ إِلاَّ أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ ما فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ) . ¹

الحديث :

3564.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ما مِن شَيءٍ يُقَرّبُكُم مِن الجَنّةِ و يُباعِدُكـُم مِن النّارِ إلاّ و قَـد نَهَيْتُكُم عَنـهُ و أمَرْتُكُم بـهِ . ²

3565.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنّ اللّه َ تباركَ و تعالى ... جَعلَ لكُلِّ شيءٍ حَدّا ، و جَعلَ علَيهِ دَليلاً يَدُلُّ علَيهِ ، و جَعلَ على مَن تَعدّى ذلك الحَدَّ حَدّا . ³

3566.المحاسن عن أبي لبيد البحراني عن الإمام الباقر علي أنَّهُ أتاهُ رجُلٌ بمَكّةَ فقالَ لَهُ : يا محمّدَ بنَ عليٍّ ، أنتَ الّذي تَزعُمُ أنَّهُ لَيس شَيءٌ إلاّ و لَهُ حَدٌّ ؟ فقالَ أبو جعفرٍ عليه السلام : نَعَم ، أنا أقولُ : إنَّهُ لَيس شَيءٌ مِمّا خَلقَ اللّه ُ صَغيرا و كَبيرا إلاّ و قَد جَعلَ اللّه ُ لَه حَدّا ، إذا جُوِّزَ بهِ ذلكَ الحَدُّ فقد تُعُدِّيَ حَدُّ اللّه ِ فيهِ . قالَ : فما حَدُّ مائدَتِكَ هذهِ ؟ قالَ : تَذْكُرُ اسمَ اللّه ِ حينَ تُوضَعُ ، و تَحْمَدُ اللّه َ حينَ تُرْفَعُ ، و تَقُمُّ ما تَحْتَها . قالَ : فما حَدُّ كُوزِكَ هذا ؟ قالَ : لا تَشْرَبُ مِن مَوضِعِ اُذُنِهِ ، و لا مِن مَوضِعِ كَسْرِهِ . ⁴

742

هر چيزى حدّ و مرزى دارد

قرآن :

«هيچ جنبنده اى در روى زمين نيست و هيچ پرنده اى با بالهاى خود در هوا نمى پرد، مگر آن كه امتهايى چون شما هستند . ما در كتاب هيچ چيز را فروگذار نكرده ايم . و سپس همه نزد پروردگارشان گرد آورده مى شوند» .

حديث :

3564.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ چيز نيست كه شما را به بهشت نزديك گرداند و از آتش دور كند، مگر اين كه من درباره آن امر و نهى كرده ام .

3565.امام باقر عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى ... براى هر چيزى حدّ و مرزى قرار داده و براى نشان دادن آن مرز ، نشانه اى گذاشته است و براى كسى كه از آن مرز فراتر رود، حدّ [مجازات] معيّن كرده است.

3566.المحاسن ـ به نقل از ابو لبيد بحرانى از امام باقر عليه الس: مردى در مكه خدمت امام باقر عليه السلام رسيد و عرض كرد : اى محمّد بن على ! شما مى گويى هيچ چيز نيست مگر آن كه حدّى دارد ؟ امام باقر عليه السلام فرمود : آرى، من مى گويم : هرچه خدا آفريده است، از كوچك و بزرگ ، برايش حدّى قرار داده است، كه اگر از آن حدّ تجاوز شود از حدّى و مرزى كه خدا برايش نهاده تجاوز شده است. عرض كرد : مثلاً حدّ همين سفره شما چيست؟ فرمود: حدّش اين است كه وقتى آن را مى گسترانى، نام خدا را برى و چون آن را جمع مى كنى، خدا را سپاس گويى و زيرش را بروبى. عرض كرد: حدّ اين ابريق شما چيست؟ فرمود: حدّش اين است كه از گوشه آن و يا از جاى شكستگى اش آب نخورى.