امام صادق عليه‏ السلام :

اَلنّاسُ يَسْتَغْنونَ اِذا عُدِلَ بَينَهُمْ وَتُنْزِلُ السَّماءُ رِزْقَها وَتُخْرِجُ الاَْرْضُ بَرَكَتَها بِاِذْنِ اللّه‏ِ تَعالى؛^(۱)هنگامى كه در ميان مردم عدالت برقرار شود، بى‏نياز مى‏شوند و به اذن خداوند متعال آسمان روزىِ خود را فرو مى‏فرستد و زمين بركاتش را بيرون مى‏ريزد.

۱ كافى، ج ۳، ص ۵۶۸، ح ۶.

رسول اكرم صلى‏ الله ‏عليه ‏و ‏آله :

عَدْلُ ساعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبادَةِ سَبْعينَ سَنَةً قِيامِ لَيْلِها وَصِيامِ نَهارِها؛^(۱)ساعتى عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است كه شب‏هايش به نماز و روزهايش به روزه بگذرد.

۱ مشكاة‏الأنوار، ص ۵۴۴.

رسول اكرم صلى‏ الله ‏عليه ‏و ‏آله :

اَعدَلُ النّاسِ مَن رَضِىَ لِلنّاسِ مايَرْضى لِنَفسِهِ وَكَرِهَ لَهُمْ ما يَكْرَهُ لِنَفْسِهِ؛^(۱)عادل‏ترين مردم كسى است كه براى مردم همان را بپسندد كه براى خود مى‏پسندد و براى آنان نپسندد آنچه را براى خود نمى‏پسندد.

۱ نهج الفصاحه، ح ۳۴۰.

رسول اكرم صلى‏ الله ‏عليه ‏و ‏آله :

اِذا حَكَموا بِغَيْرِ عَدْلٍ اِرْتَفَعَتِ الْبَرَكاتُ؛^(۱)هنگامى كه به غير عدالت حكم كنند، بركت‏ها از بين مى‏روند.

۱ معدن الجواهر، ص ۷۳.

امام على عليه‏ السلام :

اِجْعَلِ الدِّينَ كَهْفَكَ وَالْعَدْلَ سَيْفَكَ تَنْجُ مِنْ كُلِّ سوءٍ وَتَظْفَرْ عَلى كُلِّ عَدُوٍّ؛^(۱)دين را پناهگاه و عدالت را اسلحه خود قرار ده تا از هر بدى نجات پيدا كنى و بر هر دشمنى پيروز گردى.

۱ غررالحكم، ج۲، ص ۲۲۱، ح ۲۴۳۳.

امام على عليه‏ السلام :

اِنَّ الْعَدْلَ ميزانُ اللّه‏ِ سُبْحانَهُ الَّذى وَضَعَهُ فِى الْخَلْقِ وَنَصَبَهُ لاِِقامَةِ الحَقِّ فَلا تُخالِفْهُ فى ميزانِهِ وَلا تُعارِضْهُ فى سُلطانِهِ؛^(۱)به‏راستى كه عدالت ترازوى (معيار) خداى‏سبحان است كه در ميان خلق نهاده است و براى برپاداشتن حق نصب فرموده، پس در ترازوى خداوند با او مخالفت نكن و با حكومتش مقابله ننما.

۱ غررالحكم، ج۲، ص ۵۰۸، ح ۳۴۶۴.

امام على عليه‏ السلام :

قُلوبُ الرَّعِيَّةِ خَزائِنُ راعيها فَما اَوْدَعَها مِنْ عَدْلٍ اَوْ جَوْرٍ وَجَدَهُ؛^(۱)دلهاى مردم صندوقچه‏هاى حاكم است، پس آنچه از عدالت و يا ظلم در آنها بگذارد، همان را خواهد ديد.

۱ غررالحكم، ج۴، ص ۵۲۱، ح ۶۸۲۵.

امام على عليه‏ السلام :

اِسْتَعْمِلِ الْعَدْلَ وَاحْذَرِ الْعَسْفَ وَالْحَيْفَ فَاِنَّ الْعَسْفَ يَعودُ بِالْجَلاءِ وَالْحَيْفَ يَدْعوا اِلَى السَّيْفِ؛^(۱)عدالت را اجرا كن و از زورگويى و ستمگرىبپرهيز زيرا زورگويى مردم را به ترك از وطن وامى‏دارد، و ستم آنان را به قيام مسلّحانه مى‏كشاند.

۱ نهج البلاغه، حكمت ۴۷۶.

اِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ عَلى اَئِمَّةِ الْعَدْلِ اَنْ يُقَدِّروا اَنْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النّاسِ كَيْلا يَتَبَيَّغَ بِالْفَقيرِ فَقْرُهُ؛^(۱)

خداوند عزوجل بر پيشوايان عادل واجب كرده كه سطح زندگى خود را با مردم ناتوان برابر كنند تا فقير را، فقرش برآشفته نكند.

۱ نهج البلاغه، خطبه ۲۰۹.

اَلْعَدلُ اَفْضَلُ مِنَ الشَّجاعَةِ لاَِنَّ النّاسَ لَوِ اسْتَعْمَلُوا الْعَدْلَ عُموما فى جَميعِهِمْ لاَسْتَغْنَوْا عَنِ الشَّجاعَةِ؛^(۱)

عدالت بهتر از شجاعت است، زيرا اگر مردم همگى عدالت را درباره يكديگر به‏كار گيرند، از شجاعت بى‏نياز مى‏شوند.

مَهْدىُّ اُمَّتِى الَّذى يَمْلاَُ الاَْرْضَ قِسْطا وَ عَدْلاً كَما مُلِئَتْ جَوْرا وَ ظُلْما؛^(۱)مهدى امت من كسى است كه هنگام پر شدن زمين از بيداد و ظلم، آن را پر از قسط و عدل خواهد كرد.

۱ كتاب سليم بن قيس، ص ۴۲۹.

ما مِنْ اَحَدٍ يَكونُ عَلى شَى‏ءٍ مِنْ اُمورِ هذِهِ الاُْمَّةِ قَلَّتْ اَمْ كَثُرَتْ فَلا يَعْدِلُ فيهِمْ اِلاّ كَبَّهُ اللّه‏ُ فِى النّارِ؛^(۱)هر كس كارى از كارهاى كوچك و يا بزرگ اين امت را در دست بگيرد و در ميانشان عدالت را اجرا نكند خداوند او را به رو، در آتش خواهد افكند.

۱ مستدرك على الصحيحين، ج ۴، ص ۹۰.

لا عَدْلَ اَفْضَلُ مِنْ رَدِّ الْمَظالِمِ؛^(۱)هيچ عدالتى بهتر از بازگرداندن حقوق پايمال شده نيست.

۱ غررالحكم، ج۶، ص ۴۱۵، ح ۱۰۸۴۱.

مَنْ عَمِلَ بِالْعَدْلِ حَصَّنَ اللّه‏ُ مُلْكَهُ؛^(۱)هر كس به عدالت رفتار كند، خداوند حكومتش را حفظ خواهد كرد.

۱ غررالحكم، ج۵، ص ۳۵۵، ح ۸۷۲۲ .

اِنَّ فِى الْعَدْلِ سَعَةً وَ مَنْ ضاقَ عَلَيْهِ الْعَدْلُ فَالْجَوْرُ عَلَيْهِ اَضْيَقُ؛^(۱)به‏راستى كه در عدالت گشايش است و هر كس عدالت بر او تنگ آيد، بى‏عدالتى بر وى تنگ‏تر خواهد بود.

۱ نهج البلاغه، خطبه ۱۵.

فَرَضَ اللّه‏ُ... العَدْلَ تَسكينا لِلْقُلوبِ؛^(۱)خداوند عدالت را براى آرامش دل‏ها، واجب كرد.

۱ علل الشرايع، ج۱، ص ۲۴۸، ح ۲.

لَمْ يَبْعَثِ اللّه‏ُ نَبيّا قَطُّ اِلاّ بِالْبِرِّ وَالْعَدْلِ؛^(۱)خداوند هيچ پيامبرى را جز به نيكى و عدالت بر نينگيخت.

۱ بحارالأنوار، ج ۲۴، ص ۲۹۲.