قرآن كريم

اِنَّ اللّه‏َ يُحِبُّ التَّوّابينَ وَ يُحِبُّ الُمُتَطَهّرينَ؛⁽¹⁾

خداوند توبه كنندگان و پاكيزگان را دوست مى‏ دارد.

1

رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :

إِنَّ اللّه‏َ تَعالى جَميلٌ يُحِبُّ الْجَمالَ، سَخىٌّ يُحِبُّ السَّخاءَ، نَظيفٌ يُحِبُّ النَّظافَةَ؛⁽²⁾
خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد، بخشنده است و بخشش را دوست دارد، پاكيزه است و پاكيزگى را دوست دارد.

2

رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
تَنَظَّفوا بِكُلِّ مَا اسْتَطَعْتُمْ فَإِنَّ اللّه‏َ تَعالى بَنَى الاِْسْلامَ عَلَى النَّظافَةِ وَلَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاّكُلُّ نَظيفٍ؛⁽³⁾
خودتان را با هر وسيله‏اى كه مى‏توانيد پاكيزه كنيد، زيرا كه خداى متعال اسلام را برپايه پاكيزگى بنا كرده است و هرگز به بهشت نمى‏رود، مگر كسى كه پاكيزه باشد.

3

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
عن زيد بن خالدٍ الجُهَنّى: ما كانَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله يَخْرُجْ مِنْ شَىْ‏ءٍ لِشَى‏ءٍ مِنَ الصَّلَواتِ حَتّى يَسْتاكَ ؛⁽⁴⁾
زيد بن خالد جُهَنى: پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله از هيچ نمازى به نماز ديگر مشغول نمى‏شدند، مگر اين‏كه در اين فاصله مسواك مى‏زدند.

4

امام على عليه‏السلام :
اَلنَّظيفُ مِنَ الثِّيابِ يُذْهِبُ الْهَمَّ وَالْحُزْنَ وَهُوَ طَهورٌ لِلصَّلاةِ؛⁽⁵⁾
لباس پاكيزه غم و اندوه را برطرف مى‏كند و باعث پاكيزگى نماز است.

5

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
طَهِّروا هذِه الاَْجْسادَ طَهَّرَكُمُ اللّه‏ُ، فَاِنَّهُ لَيْسَ عَبْدٌ يَبيتُ طاهِرا اِلاّ باتَ مَعَهُ مَلَكٌ فى شِعارِهِ وَ لا يَتَقَلَّبُ ساعَةً مِنَ اللَّيْلِ اِلاّ قالَ: اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِعَبْدِكَ فَاِنَّهُ باتَ طاهِرا؛⁽⁶⁾
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
اين بدن‏ها را پاكيزه كنيد، خداوند پاكيزه‏تان كند، زيرا هيچ بنده‏اى نيست كه شب با بدنى پاكيزه بخوابد مگر اين‏كه فرشته‏اى در جامه او با وى مى‏خوابد و هيچ لحظه‏اى از شب از اين پهلو به آن پهلو نمى‏شود، مگر اين‏كه آن فرشته مى‏گويد: خدايا بنده‏ات را بيامرز، زيرا كه با بدنى پاكيزه خوابيده است.

 

6

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
تَخَلَّلوا، فَاِنَّهُ يُنَقِّى الْفَمَ وَ مَصْلَحَةٌ لِلِّثَةِ؛⁽⁷⁾
خلال كنيد، چرا كه دهان را تميز مى‏كند و مايه سلامت لثه است.

 

7

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
فِى السِّواكِ اِثْنَتَى عَشَرَةَ خَصْلَةً: مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ، و مَرضاتٌ لِلرَّبِّ وَ يُبَيِّضُ الاَْسْنانَ وَ يَذْهَبُ بِالْحَفَرِ وَ يُقِلُّ الْبَلْغَمَ وَ يُشَهِّى الطَّعامَ وَ يُضاعِفُ الْحَسَناتِ وَ تُصابُ بِهِ السُّنَّةُ وَ تَحْضُرُهُ الْمَلائِكَةُ وَ يَشُدُّ اللِّثَةَ وَ هُوَ يَمُرُّ بِطَريقَةِ الْقُرآنِ وَ رَكْعَتَيْنِ بِسِواكٍ اَحَبُّ اِلَى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ سَبْعينَ رَكْعَةً بِغَيْرِ سِواكٍ؛⁽⁸⁾
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :  مسواك زدن دوازده فايده دارد: دهان را پاكيزه، خداوند را خشنود، دندان‏ها را سفيد، جرم دندان‏ها را پاك، بلغم را كم، غذا را مطبوع، حسنات را چندين برابر مى‏كند، به سنت عمل مى‏شود، فرشتگان حضور پيدا مى‏كنند، لثه محكم مى‏شود، بر گذرگاه تلاوت قرآن مى‏گذرد و دو ركعت نماز با مسواك، نزد خداوند محبوب‏تر است از هفتاد ركعت نماز بى مسواك.  

 

8
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
لا يُطَوِّلَنَّ أَحَدُكُمْ شارِبَهُ وَلا شَعْرَ إِبْطَيْهِ وَلا عانَـتَهُ فَإِنَّ الشَّيْطانَ يَتَّخِذُها مَخْبَئا يَسْتَتِرُ بِها؛⁽⁹⁾
كسى از شما موهاى سبيل و موهاى زير بغل و موى زير شكم خود را بلند نكند؛ چرا كه شيطان (ميكروب) اين نقاط را پناهگاه خود قرار داده، و زير موها پنهان مى‏شود.

 

9
امام باقر عليه‏السلام :
شَكَتِ الْكَعْبَةُ اِلَى اللّه‏ِ ما تَلْقى مِنْ اَنْفاسِ الْمُشْرِكينَ، فَاَوحَى اللّه‏ُ اِلَيْها: اَنْ قَرّى يا كَعْبَةُ، فَاِنّى اُبْدِلُكَ بِهِمْ قَوْما يَتَخَلَّلونَ بِقُضبانِ الشَّجَرِ. فَلَمّا بَعَثَ اللّه‏ُ مُحَمَّدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله اَوحى اِلَيْهِ مَعَ جَبْرَئيلَ بِالسِّواكِ وَالْخِلالِ؛⁽¹⁰⁾
امام باقر عليه‏السلام :  كعبه از زجرى كه از بوى بد نفس‏هاى مشركين مى‏كشيد، به درگاه خداوند شكايت نمود، خداوند به آن وحى كرد، تو را مژده باد كه بجاى اينان كسانى را جايگزين مى‏كنم كه با شاخه‏هاى درخت خلال مى‏كنند. هنگامى كه خداوند حضرت محمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله را مبعوث فرمود، توسط جبرئيل سفارش مسواك و خلال كردن را به او وحى كرد.

 

10

رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
غَسْلُ اِلاْناءِ وَ طَهارَةُ الْفِناءِ يورِثانِ الْغِنى؛⁽¹¹⁾
شستن ظرف‏ها و پاكيزگى حياط خانه مايه غناست.

 

  
11

امام باقر عليه‏السلام :
اِنَّما قُصَّ الاَْظْفارُ، لاَِنَّها مَقيلُ الشَّيْطانِ وَ مِنْهُ يَكونُ النِّسْيانُ؛⁽¹²⁾
كوتاه كردن ناخن، از آن رو لازم است كه پناهگاه شيطان است و فراموشى مى‏آورد.

 

12

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
اِنَّ مِنْ حَقِ الضَّيْفِ اَنْ يُكْرَم وَ اَنْ يُعِدَّ لَهُ الْخِلال؛⁽¹³⁾
از حقوق ميهمان است كه ميزبان او را احترام كند و برايش خلال دندان فراهم نمايد.

 

 13
امام على عليه‏السلام :
نِعْمَ الْبَيْتُ الْحَمّامُ تَذْكُرُ فيهِ النّارَ وَ يَذْهَبُ بِالدَّرَنِ؛⁽¹⁴⁾
چه خوب جايگاهى است حمّام، يادآور دوزخ است و چرك را از ميان مى‏برد.

 

 

14
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
جابِرُ بْنُ عَبْدِاللّه‏ِ: اَتانا رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فَرأى رَجُلاً شَعِثا قَدْ تَفَرَّقَ شَعْرُهُ، فَقال: اَما كان يَجِدُ هذا ما يُسَكِّنُ بِهِ شَعْرَهُ؟! وَ رأى رَجُلاً آخَرَ (و) عَلَيْهِ ثيابٌ وَسِخَةٌ فَقال: اَما كانَ هذا يَجِدُ ماءً يَغْسِلُ بِهِ ثَوْبَهُ؟!⁽¹⁵⁾
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :  جابر بن عبداللّه‏: رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله نزد ما آمد و\ چشمش به مردى افتاد كه موهايش ژوليده و در هم بود. فرمودند: آيا اين مرد چيزى پيدا نكرد كه با آن موهاى خود را مرتب كند؟ و مرد ديگرى را ديدند كه لباس‏هاى چركين به تن داشت، فرمودند: آيا اين مرد آبى پيدا نكرده كه لباسش را بشويد؟

 

15
امام رضا عليه‏السلام :
و مَنِ اغْتَسَلَ مِنَ الْماءِ الَّذى قَدِ اغْتُسِلَ فيهِ فَاَصابَهُ الْجُذامُ فَلا يَلومَنَّ اِلاّ نَفْسَهُ ؛⁽¹⁶⁾
هر كس با آبى غسل كند كه پيش‏تر در آن غسل شده است و به جذام مبتلا شود، كسى را جز خود سرزنش نكند.

 

16
 امام صادق عليه‏السلام :
اَلْحِنّاءُ يَذْهَبُ بالسَّهَكِ وَ يَزيدُ فى ماءِ الْوَجْهِ وَ يُطَيِّبُ الْنَّكْهَةَ وَ يُحَسِّنُ الْوَلَدَ؛⁽¹⁷⁾
حنا، بوى بد عرق را از بين مى‏برد، چهره را شاداب، دهان را خوشبو و فرزند را زيبا مى‏كند.

 

 

17
امام صادق عليه‏السلام :
اِنَّ اللّه‏َ يُحِبُّ الْجَمالَ وَ التَّجْميلَ وَ يَكْرَهُ البُؤْسَ وَ التَّباؤسَ فَاِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ اِذا اَنْعَمَ عَلى عَبْدٍ نِعْمَةً اَحَبَّ اَنْ يَرى عَلَيْهِ اَثـَرَها. قيلَ: وَ كَيْفَ ذلِكَ؟ قالَ: يُنَظِّفُ ثَوبَهُ وَ يُطَيِّبُ ريحَهُ وَ يُجَصِّصُ دارَهُ وَ يَكْنِسُ أفْنيَتَهُ حَتّى اِنَّ السِّراجَ قَبْلَ مَغيبِ الشَّمْسِ يَنْفِى الْفَقْرَ وَ يَزيدُ فِى الرِّزْقِ؛⁽¹⁸⁾

امام صادق عليه‏السلام : خداوند زيبايى و خودآرايى را دوست دارد و از فقر و تظاهر به فقر بيزار است. هرگاه خداوند به بنده‏اى نعمتى بدهد، دوست دارد اثر آن را در او ببيند. عرض شد: چگونه؟ فرمودند: لباس تميز بپوشد، خود را خوشبو كند، خانه‏اش را گچكارى كند، جلوى در حياط خود را جاروكند، حتى روشن كردن چراغ قبل از غروب خورشيد فقر را مى‏برد و روزى را زياد مى‏كند.

 

 

18
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
نِعْمَ السِّواكُ الزَّيْتونُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ، يُطَيِّبُ الْفَمَ وَ يَذْهَبُ بِالْحَفَرِ، وَ هُوَ سِواكى وَ سِواكُ الاَْنْبياءِ قَبْلى؛⁽¹⁹⁾
چه خوب مسواكى است زيتون! از درختى پر خير و بركت كه دهان را خوشبو مى‏كند و جِرم دندان را از ميان مى‏برد. اين مسواك من و پيامبران پيش از من است.

 

19
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
مَنِ اتَّخَذَ شَعْرا فَلْيُحْسِنْ وَلايَتَهُ، اَو لِيَجُزَّهُ؛⁽²⁰⁾
هر كس مو مى‏گذارد، آن را خوب نگه دارد وگرنه كوتاهش كند.

 

20
امام رضا عليه‏السلام :
عَلَيْكَ بِالاِثْمِدِ فَاِنَّهُ يَجْلُو الْبَصَرَ وَ يُنْبِتُ الاَْشْفارَ وَ يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ يَزيدُ فِى الباه؛⁽²¹⁾  
سرمه سياه بِكشيد، چرا كه ديده را جلا مى‏دهد، مژه‏ها را مى‏روياند، دهان را خوشبو مى‏كند و بر توان جنسى مى‏افزايد.

 

21
 امام على عليه‏السلام : 
نَظِّفوا بُيوتَكُمْ مِنْ حَوْكِ العَنْكَبوتِ، فَاِنَّ تَرْكَهُ فِى الْبَيْتِ يورِثُ الْفَقْرَ؛⁽²²⁾
خانه‏هاى خود را از تار عنكبوت پاك كنيد، زيرا باقى گذاشتن آن در خانه، فقر مى‏آورد.

 

 

22
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
لا تُبَيَّتُوا الْقُمامَةَ فى بُيوتِكُمْ وَ اَخْرِجوها نَهارا، فَاِنَّها مَقْعَدُ الشَّيْطانِ؛⁽²³⁾ 
زباله را شب در خانه‏هاى خود نگه نداريد و آن را در روز به بيرون از خانه منتقل كنيد، زيرا زباله نشيمنگاه شيطان است.

 

 
23
امام صادق عليه‏السلام : اِنَّ لِكُلِّ ثَمَرَةٍ سَمّا فَاِذا اَتَيْتُمْ بِها فَمَسّوها بِالْماءِ أوْ اَغْمِسوها فِى الماءِ؛⁽²⁴⁾ 
هر ميوه‏اى سمّى دارد، هرگاه ميوه به‏دستتان رسيد، آن را با آب بشوييد و يا در آب فرو بريد.

 

 

24
امام صادق عليه‏السلام :
اَبْصَرَ رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله رَجُلاً شَعْثا شَعْرُ رَأسِهِ وَ سَخَةً ثيابُهُ، سَيِّئَةً حالُهُ فَقال رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : مِن الدّينِ الْمُتْعَةُ وَ اِظْهارُ النِّعْمَةِ؛⁽²⁵⁾
پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مردى را ديدند كه موهاى ژوليده و جامه‏اى چركين و سر و وضع نامرتّبى داشت، فرمودند: بهره بردن از نعمت‏هاى خدا و آشكار ساختن نعمت جزء دين است.

 

25

امام باقر عليه‏السلام :
 كَنْسُ الْبُيوتِ يَنْفِى الْفَقْرَ؛⁽²⁶⁾
جارو كردن اتاق‏ها فقر را از بين مى‏برد.

 

 26
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
يَسْاَلُ اَحَدُكُمْ عَنْ خَبَرِ السَّماءِ وَ هُوَ يَدَعُ اَظْفارَهُ كَأَظْفارِ الطَّيْرِ، يَجْتَمِعُ فيهَا الْجَنابَةُ وَ الخَبَثُ وَ التَّفَثُ ؛⁽²⁷⁾
بعضى از شما از خبرِ آسمان مى‏پرسند، در حالى كه ناخن‏هاى خود را به مانند چنگال پرندگان، وا مى‏گذارند كه در آنها جنابت، آلودگى و چرك، جاى مى‏گيرد.

 

27
امام صادق عليه‏السلام :
غَسْلُ الاِْناءِ وَ كَسْحُ الْفِناءِ، مَجْلَبَةٌ لِلرِّزْقِ؛⁽²⁸⁾
شستن ظرف و جارو زدن جلو در منزل، باعث جلب روزى مى‏شود.

 

28
امام رضا عليه‏السلام :
مِنْ اَخْلاقِ الاَْنبياءِ التَّنَظُّفُ؛⁽²⁹⁾ پاكيزگى از اخلاق پيامبران است.

 

29
امام على عليه‏السلام :
تَنَظَّفوا بِالْماءِ مِنَ النَّتْنِ الرِّيحِ الَّذى يُتَأَذّى بِهِ وَ تَعَهَّدوا اَنْفُسَكُمْ، فَاِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ يُبْغِضُ مِنْ عِبادِهِ القاذورَةَ الَّذى يَتَاَنَّفُ بِهِ مَنْ جَلَسَ اِلَيْهِ؛⁽³⁰⁾
خودتان را با آب، از بوى بدى كه ديگران را آزار مى‏دهد، پاك كنيد و اين كار را پيوسته انجام دهيد؛چرا كه خداوند، از بنده آلوده‏اى كه هر كس با او بنشيند، بينى‏اش را از [بوى بد] وى مى‏گيرد، نفرت دارد.

 

 

30
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
لا تُؤووا التُّرابَ خَلْفَ الْبابِ، فَاِنَّهُ مأوَى الشَّيْطانِ؛⁽³¹⁾
زباله را پشت در (حياط) جمع نكنيد، زيرا كه لانه شيطان مى‏شود.  

 

31

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
مالى اَراكُمْ تَدْخُلونَ عَلَىَّ قُلْحَا مُرغا؟ مالَكُمْ لاتَسْتاكونَ؟⁽³²⁾
شما را چه شده است وقتى بر من وارد مى‏شويد، مى‏بينمتان كه دندان‏هايتان جرم گرفته و زرد و موهايتان ژوليده است. چرا مسواك نمى‏زنيد.

 

32

امام صادق عليه‏السلام :
خُذْ مِنْ شارِبـِكَ وَ اَظْفارِكَ فى كُلِّ جُمُعَةٍ فَاِنْ لَمْ يَكُنْ فيها شَىْ‏ءٌ فَحُكَّها لا يُصيبُكَ جُنونٌ وَ لا جُذامٌ وَ لا بَرَصٌ؛⁽³³⁾
در هر جمعه، اندكى از سبيل و ناخن‏هاى خود را بگير، و اگر هم چيزى وجود نداشته باشد، آن را (كمى) بساى، [كه در اين صورت] ديوانگى، جذام و پيسى به تو نمى‏رسد.

 

33

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
اَنَّ الثَّوبَ يُسَبِّحُ، فَاِذا اَتَّسَخَ انْقَطَعَ تَسْبيحُهُ؛⁽³⁴⁾
لباس، [خدا را] تسبيح مى‏گويد و هرگاه كثيف شود از تسبيح باز مى‏ماند.

 

34

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
اَلْوُضوءُ قَبْلَ الطَّعامِ يَنْفِى الْفَقْرَ، وَ بَعْدَهُ يَنْفِى الهَمَّ وَ يُصَحِّحُ البَصَرَ؛⁽³⁵⁾
شستن دست قبل از غذا، فقر را و پس از غذا، غمو اندوه را برطرف مى‏كند و به چشم سلامتىمى‏بخشد.

 

35
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
لِيُبالِغْ اَحَدُكُمْ فِى الْمَضْمَضَةِ وَ ا لاِْستِنْشاقِ، فَاِنَّهُ غُفرانٌ لَكُمْ وَ مَنْفَرَةٌ لِلشَّيْطانِ؛⁽³⁶⁾
سزاوار است هر يك از شما در دهان و بينى زياد آب بچرخاند، چرا كه اين كار، مايه آمرزش شما و گريزِ شيطان است.

 

36
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
بَيْتُ الشَّياطينِ مِنْ بُيوتِكُمْ بَيْتُ الْعَنْكَبوتِ؛⁽³⁷⁾
خانه‏هاى عنكبوتى كه در اتاق‏هاى شماست، لانه شياطين است.

 

37
امام على عليه‏السلام :
لا يَدْلُكَنَّ رِجْلَيْهِ بِالْخَزَفِ، فَاِنَّهُ يورِثُ الْجُذامَ؛⁽³⁸⁾
مبادا كسى (در حمام) پاى خود را سفال (سنگ پا) بكشد، زيرا اين كار جذام مى‏آورد.

 

38
امام صادق عليه‏السلام :
غَسْلُ الرَّأسِ بِالْخَطْمىِّ اَمانٌ مِنَ الصُّداعِ وَ بَراءَةٌ مِنَ الْفَقْرِ وَ طَهورٌ لِلرَّأسِ مِنَ الحَزاز؛⁽³⁹⁾
شستن سر با خطمى، مايه ايمنى از سر درد، بركنار ماندن از فقر و پاكيزگى سر از شوره است.

 

39
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
مَرَّ اَخى عيسى عليه‏السلام بِمَدينَةٍ فَاِذا وُجُوهُهُمْ صُفْرٌ وَ عُيونُهُمْ زُرْقٌ فَشَكَوا اِلَيْهِ ما بِهِم مِنَ الْعِلَلِ. فَقالَ: دَواؤُكُمْ مَعَكُمْ، اَنْتُمْ اِذا اَكَلْتُمُ اللَّحْمَ طَبَختُموهُ غَيْرَ مَغْسولٍ، وَ لَيْسَ يَخْرُجُ شَىْ‏ءٌ مِنَ الدُّنْيا اِلاّ بِجَنابَةٍ. فَغَسَلُوا بَعْدَ ذلِكَ لُحومَهُم فَذَهَبَتْ اَمْراضُهُم ؛⁽⁴⁰⁾
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : برادرم عيسى، از شهرى عبور كرد و ديد كه مردمش رنگ چهره‏هايشان زرد و چشم‏هايشان كبود است. آنان از بيمارى‏هايى كه داشتند، نزد وى اظهار ناراحتى كردند. عيسى عليه‏السلام  گفت: درمانتان همراهتان است. شما هنگامى كه گوشت مى‏خوريد، آن را ناشسته مى‏پزيد، در حالى كه هيچ چيزى بدون نوعى جنابت از دنيا نمى‏رود. از آن پس، گوشت‏هاى مصرفى خود را شستند و در نتيجه بيمارى‏هايشان از ميان رفت.

 

40
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :
وَالسِّواكُ فِى الْفَمِ يُثَبِّتُ الاَْضْراسَ؛⁽⁴¹⁾
مسواك، دندان‏ها را در دهان محكم مى‏كند.

 

 

---

1.سوره بقره، آيه 222.

2.نهج الفصاحه، ح 690 .

3.نهج الفصاحه، ح 1182.

4.المعجم الكبير، ج 5، ص 254، ح 5261.

5.كافى، ج 6 ، ص 444، ح 14.

6.كنز العمال، ح 26003.

7.كافى، ج 6، ص 376، ح 5.

8.خصال، ص 480، ح 52.

9.وسائل الشيعه، ج 1، ص 422، ح 6 .

10.محاسن، ج 2، ص 558، ح 924 .

11.نهج الفصاحه، ح 2031.

12.كافى، ج 6، ص 490، ح 6 .

13.كافى، ج 6، ص 285، ح 3 .

14.من لايحضره الفقيه، ج 1، ص 115، ح 237.

15.سنن ابى داود، ح 4062 .

16.كافى، ج 6، ص 503، ح 38 .

17.كافى، ج 6، ص 484، ح 5.

18.امالى طوسى، ص 275، ح 526 .

19.مكارم الاخلاق، ص 49 .

20.كافى، ج 6، ص 485، ح 2.

21.مكارم الاخلاق، ص 46 .

22.وسائل الشيعه، ج 3، ص 575، ح 2 .

23.من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 5، ح 4968 .

24.كافى، ج 6، ص 350، ح 4.

25.كافى، ج 6، ص 439، ح 5 .

26.وسايل الشيعه، ج 3 ، ص 571، ح 2.

27.كنز العمال، ح 17260.

28.خصال، ص 54، ح 73 .

29.كافى، ج 5، ص 567، ح 50.

30.خصال، ص 620، ح 10.

31.محاسن، ج 2، ص 624، ح 9 .

32.محاسن، ج 2، ص 561، ح 943 .

33.كافى، ج 6، ص 490، ح 3.

34.كنزالعمال، ح 26009.

35.مكارم الاخلاق، ص 139.

36.ثواب الاعمال، ص 19.

37.كافى، ج 6، ص 532، ح 11.

38.كافى، ج 6، ص 500، ح 19.

39.ثواب الاعمال، ص 19.

40.قصص الانبياء، ص 274، ح 357.

41.كنزالعمال، ح 17208.