اين جا به توضيح كوتاهى درباره اساتيد و آثار وى بسنده مى كنيم .
اساتيد وى
قطب در عرفان ، شاگرد شيخ على نقى اصطهباناتى و پس از وى ، جانشين او بوده است . ديگر اساتيد وى در علوم رايج عصرش عبارت اند از :
۱ ـ شاه محمد دارابى اصطهباناتى (م ۱۱۳۰ق) .
۲ ـ ملاّ محمد على شيرازى سكّاكى (م ۱۱۳۵ق) .
۳ ـ ملاّ محمد صادق اردستانى (م ۱۱۳۴ ق) .
۴ ـ آقا خليل اصفهانى (م ۲۷ رجب ۱۱۳۶ ق) .
۵ ـ ميرزا ابراهيم قزوينى (م ۱۱۴۹ ق) .
۶ ـ مير محمد تقى خراسانى (م ۱۱۳۸ ق) .
۷ ـ سيد هاشم بحرانى(كه بنا به گفته خود قطب الدين، وى را در سال ۱۱۲۹ق، در مسجد كوفه ملاقات كرده و شيفته وى شده است).
شاگردان او
نيريزى ، شاگردان زيادى تربيت نموده كه برجسته ترين آنها آقامحمد بيدآبادى (م ۱۱۹۸ ق) است كه بعد از استادش راه سير