نماد انديشه پويا

شيخ بهائي( در باور ايرانيان، شخصيتي اسطوره‌اي و شايسته تحسين است. ويژگي‌هاي منحصر به فرد اين شخصيت فرهيخته، آن چنان فراوان و متنوع است که اعجاب انسان را بر مي‌انگيزد. هجرت از ديار مادر زادي جبل عامل، به همراه خانواده، و رحل اقامت افکندن در سرزميني جديد، با فرهنگ و آداب متفاوت، نخستين نکته قابل توجه در زندگي شيخ بهايي است. مهاجرت شيخ بهايي، تنها به ايران نبوده است. او سالياني در هرات زيسته و به ترويج فرهنگ تشيع درآن ديار پرداخته است. مهاجرت بزرگ‌تر و شگفت‌تر شيخ بهايي، مسافرت غريبانه و طولاني مدت او ـ که برخي آن را تا ۳۰ سال دانسته‌اند ـ به مناطق گوناگون اسلامي از پس شهرت و آوازه‌ي فراوانش در ايران بوده است. سفرهاي اين شخصيت زاهد و دنياگريز همراه شاه عباس اول، به مناطق گوناگون ايران و حتي جبهه هاي جنگ گزارش شده است؛ به گونه‌اي که مي‌توان حيات شيخ بهايي را زندگي در سفر به شمار آورد. سختي‌هاي سفر مانع از جلوه و بروز استعدادهاي هنري شيخ بهايي نگشته است. او، اديبي متبحر و شاعري توانا و دو زبانه است. اشعار زيباي عربي او با مضامين معرفتي و ديني، ستودني است؛ چنانکه ذوق روان، سرشار و لطيف شيخ بهايي که در اشعار فارسي او جاري است، اهتزاز روح انسان را پديد مي‌آورد. سرودن شعر به زبان مادري، امري شگفت نيست، ولي آشنايي يک عرب زبان با زيباييهاي لفظي و معنايي زبان فارسي، و دميدن آن در شعر، با همه تنگناهاي وزن و قافيه، جالب و بي‌نظير است. {۰ تا کي به تمناي وصال تو يگانه اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه ۰} تخصص او در هندسه و رياضيات؛ مهارت او در هيئت و نجوم، درکنار آشنايي تخصصي او با معماري و علوم غريبه، جلوه‌هاي خارق العاده ديگري در زندگي شيخ بهايي( است. ذوق و نوآوري او در برخي از مباحث فيزيک ، تقسيم آب و ... موجب شهرت و زبانزد شدن او گرديده است. اين