فصل هفتم: تسبيحاتِ رسيده از پيامبر و اهل بيت

۷ / ۱

تسبيحاتِ رسيده از پيامبر

۸۵۷.مسند ابن حنبل ( ـ به نقل از عبد اللّه ـ ) : پيامبر صلى الله عليه و آله اين جملات را زياد مى گفت : «پاكى تو ـ اى پروردگار ما ـ و سپاس ، تو را . بار خدايا! مرا بيامرز» ؛ امّا چون [آيه] «آن گاه كه يارى خدا و پيروزى آيد» نازل شد ، مى گفت : «پاكى تو ـ اى پروردگار ما ـ و سپاس ، تو را . بار خدايا! مرا بيامرز ، كه به راستى ، تو توبه پذير و مهربانى» .

۸۵۸.سنن الترمذى ( ـ به نقل از ابو هريره ـ ) : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه مشكلى برايش پيش مى آمد ، سرش را به سوى آسمان بر مى داشت و مى گفت : «پاكا خداوند بزرگ!» .

۸۵۹.كنز العمّال ( ـ به نقل از عايشه ـ ) : پيامبر خدا فرمود : «اى عايشه ! آيا تو را كلماتى نياموزم كه با تسبيحگويىِ اهل آسمان ها و زمين ، برابر يا از آن برتر است؟ مى گويى : پاكا خداوند بزرگ و سپاسْ او را ، چندين برابر آنچه همه آفريدگانش او را تسبيح مى گويند ، آن سان كه او خود ، دوست دارد و آن سان كه او مى پسندد و آن سان كه سزاوار اوست! » .

الفَصلُ السابِعُ : التّسبيحات المأثورة

۷ / ۱

التَّسبيحاتُ المَأثورَةُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله

۸۵۷.مسند ابن حنبل عن عبد اللّه :إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ مِمّا يُكثِرُ أن يَقولَ : سُبحانَكَ رَبَّنا وبِحَمدِكَ ، اللّهُمَّ اغفِر لي . فَلَمّا نَزَلَت : «إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ» ^۱ قالَ : سُبحانَكَ ربَّنا وبِحَمدِكَ ، اللّهُمَّ اغفِر لي ، إنَّكَ أنتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ . ^۲

۸۵۸.سنن الترمذي عن أبي هريرة :إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ إذا أهَمَّهُ الأَمرُ رَفَعَ رأسَهُ إلَى السَّماءِ ، فَقالَ : سُبحانَ اللّه ِ العَظيمِ . ^۳

۸۵۹.كنزالعمّال عن عائشة عن رسول اللّه صلى الله عليه ويا عائِشَةُ ، ألا اُعَلِّمُكِ كَلِماتٍ تَعدِلُ أو أفضَلَ مِن تَسبيحِ أهلِ السَّماواتِ وَالأَرضِ؟ تَقولينَ : سُبحانَ اللّه ِ العَظيمِ وبِحَمدِهِ ، وأضعافَ ما يُسَبِّحُهُ جَميعُ خَلقِهِ ، كَما يُحِبُّ وكَما يَرضى وكَما يَنبَغي لَهُ . ^۴